Z wizytą na ulicy Czereśniowej

Bywamy tam często bez względu na porę roku choć ja najbardziej lubię jesień. Na ulicy Czereśniowej zawsze dzieje się coś ciekawego. A to jest awaria rury, a to papuga uciekła z klatki i wszyscy jej szukają, a to nadciąga burza i trzeba szybko skryć się do wielkiej galerii handlowej gdzie... I znów cała lista:  można kupić ubrania i zabawki oraz lampiony na specjalny festyn lampionów a jak już pójdziecie nad jezioro to tam znów dzieje się cała masa ciekawych rzeczy. Do tego po ulicy ciągle krążą zakonnice. To wszystko bez wychodzenia z domu i zmiany ubrań wierzchnich bo ulica Czereśniowa jest w czterech pięknych książkach, Rotraut Susanne Berner, które stały się ostatnio naszym domowym produktem pierwszej potrzeby. Wnikliwa analiza obrazków pozwoliła nam przetrwać długie zimowe wieczory a mnogość szczegółów sprawia, że codziennie odnajdujemy nowe rzeczy i nowe postaci. Szkoda, że w naturze występują jedynie cztery pory roku bo gdyby było ich więcej można by liczyć na...przedwiośnie na Czereśniowej albo babie lato....Ach marzenia...

 Czereśniowa w wersji zimowej...

W wolnej chwili Zosia chwyta również za bardziej dorosłe gatunki literackie

Spacer

-"Tatusiu idziemy na dłuuuuugi spacer"- prosi dziecko na widok ojca wracającego z pracy.
-"Gdzie chcesz iść Zosiu?"- pyta głodny ojciec, który tylko marzy o chwili odpoczynku.
-"Na lotnisko!"- odpowiada dziecię i już ubiera buciki w przedpokoju.
Po pół godziny od wyjścia dwójki z domu, dostaję zdjęcie Zosi, która z zainteresowaniem rozgląda się po nowym podlubelskim terminalu. Po powrocie z wycieczki dziecko obwieszcza mi. "Mamo, mamo byłam w Londynie!"
Oj tatusiu, tatusiu, uważaj bo następnym razem może poprosić o spacer na Marsa...

Wszystko super tylko gdzie te samoloty???gdzie ci pasażerowie???

Pasja tworzenia

Farby stały się u nas ostatnio rzeczą pierwszej potrzeby. Zosia z precyzją wyciska je na paletę, starannie dobiera pędzle i strój do pracy. Jak tak dalej pójdzie to nie wyrobię finansowo na plastyczny asortyment a gdyby tak zrobić wystawę i sprzedać...:)

 

Ból tworzenia

 Radość tworzenia

Braciszek

-"Zosiu, jak będzie nazywał się Twój braciszek?"- to hipotetyczne pytanie powtarzane jest często przez dziadków, ciocie, znajomych. Zosina odpowiedź jednak zadziwia. Już się przyzwyczaiłam do tego, że kolejne dziecko mam nazwać nie Jaś, nie Staś tylko po prostu- Leroy Merlin ale dziś na to samo pytanie padła inna odpowiedź.
-"Galeria Olimp będzie się nazywał!"- mówi twardo dziecko.
...daje do myślenia. Braciszka na razie nie ma ale strach pomyśleć jak naprawdę będziemy musieli na niego mówić. "Misiowa" Nadzieja się nie umywa:)

Lego rzepka

Od jakiegoś czasu z dużym upodobaniem ustawiamy z Zosią ciągi osobowo- zwierzęce inscenizujące "Tuwimowską rzepkę. Za każdym razem udaje na się coraz lepiej dopasować posiadany inwentarz do treści wiersza. Tym razem wyszło naprawdę niezłe. W roli rzepki-pomidor, w roli bociana- świnka, w roli żaby- krowa. Poszukiwania jednak trwają i nie tracimy nadziei, że następnym razem ciąg będzie kompletny:)

ahah zapomniała, w roli wnuczka- Hello Kitti ale to na specjalną prośbę Zosi.

Podejrzane w szatni

Zosia, jak każda młoda dama, z dużą powaga podchodzi do kwestii wyglądu. Sama dobiera ubrania i dodatki a już kwestia pielęgnacji włosów jest sprawą priorytetową.Sama je myje, czesze, układa a przede wszystkim suszy.

A Ty ile pączków dziś zjadłeś???

"Jestem muzykantem...

... konszabelantem"...- Pamiętacie to z przedszkola? Ja właśnie sobie przypomniałam w ostatnią niedziele podczas przedstawienia "Mała muzyka" w lubelskim  Teatrze Starym. Spotkania maluchów z muzyką mają przybliżyć im dźwięki instrumentów i pokazać, że muzyka jest we wszystkim co nas otacza: folia, puszka z grochem i wiele innych. Zosia, mimo naszych obaw, wytrzymała  w teatrze całą godzinę a muzyczne skutki przedstawienia odczuwamy wszyscy do dziś. W ruch poszły zapomniane instrumenty, które dostała na pierwsze urodziny. Nawet moja zakurzona gitara, stająca od lat w kącie, nie uszła niezauważona. Została oficjalnie odkurzona i użyta przez naszego "konszabelanta". A swoją drogą czy ktoś wie co znaczy konszabelant? Chętnie się dowiem bo Wikipedia milczy:)

Współczesna zima

Za moich czasów zima wyglądała trochę inaczej.
Bałwany były większe od dzieci...

 A na sankach jeździły dzieci a nie chińskie lalki ( z całym szacunkiem dla Chin)

Złowroga cisza

Jeśli jesteście lub byliście rodzicami ruchliwego 2 latka to na pewno tak jak ja doceniacie nieliczne chwile spokoju i ciszy. Człowiek wtedy myśli sobie "moje dziecko jest już coraz większe, potrafi samo zająć się zabawą" i marzy skrycie "niedługo tak wyrośnie, że będzie samo zostawać  w domu kiedy ja w tym czasie..."- no bez przesady oczywiście ale sami przyznacie, że różne myśli człowieka dopadają. Wracając jednak to tematu i rzeczywistość bo życie szybko zweryfikowało moją rozbujaną wyobraźnie. Chwile ciszy to tylko cisza przed burzą bo to właśnie w tej ciszy powstają "małe domowe zbrodnie". Rozsypany puder na podłodze, farba na krześle, cały krem na buzi lub wyssana pasta do zębów to tylko niektóre  z repertuaru Zosi. Z obawą czekam...mam nadzieję, że nie na więcej:)

Już wolę jak biega i krzyczy, wtedy przynajmniej nie trzeba sprzątać a na pewno nie tyle...

Niezbędnik...

Od jakiegoś czasu nasze dziecko można spotkać w towarzystwie dużej papierowej torby. Ciągle coś do niej wkłada, coś z niej wyjmuje, ogląda. Na pytanie "Zosiu co masz w torbie?" zamyśla się i milczy. Jednak pewnego dnia pokazała mi wszystkie swoje skarby... Każdą rzecz wyjmowała pojedynczo i ze szczególna starannością układała na dywanie. Jak się łatwo domyśleć zajęło jej to sporo czasu...

Bal

Od jakiegoś czasu nasza córka ma totalny "ubraniowstręt". Każda próba nałożenia odzienia zaczyna się od długich negocjacji, przechodzi w groźby a kończy się na nerwach obu stron. Metoda "ograniczonego wyboru" również zawodzi. Zosia na pytanie czy zakłada bluzkę niebieską czy różową odpowiada "niebieską nie i różową też nie!" i bądź tu rodzicu mądry. Mądry i cierpliwy bo na dworze zimno a zdarza się, że negocjacje dotyczą również koloru majtek, ilości zapiętych guzików czy faktury skarpetek. 

Tym razem miało być jednak inaczej. W końcu bal to bal a wiadomo, że tam wyglądać trzeba. Suknia i białe rajstopy to podstawa, resztę da się załatwić urokiem osobistym. Jednak tuz przed wyjściem dziecię długo nie mogło się zdecydować, który styl pasuje jej najbardziej. O suknie niestety nie było nawet mowy ale niewątpliwie do wszystkiego pasowała fioletowa pomadka:).

Gotowe! Promienna i wesoła, lekko filetowa sylwestrowa Zosia.
Korzystając z  okazji składam Wam wszystkim najlepsze noworoczne życzenia. Dużo uśmiechu, szczęścia i wytrwałości w realizacji planów i marzeń. AAA i oczywiście bądźcie z nami!