A Ty ile pączków dziś zjadłeś???

"Jestem muzykantem...

... konszabelantem"...- Pamiętacie to z przedszkola? Ja właśnie sobie przypomniałam w ostatnią niedziele podczas przedstawienia "Mała muzyka" w lubelskim  Teatrze Starym. Spotkania maluchów z muzyką mają przybliżyć im dźwięki instrumentów i pokazać, że muzyka jest we wszystkim co nas otacza: folia, puszka z grochem i wiele innych. Zosia, mimo naszych obaw, wytrzymała  w teatrze całą godzinę a muzyczne skutki przedstawienia odczuwamy wszyscy do dziś. W ruch poszły zapomniane instrumenty, które dostała na pierwsze urodziny. Nawet moja zakurzona gitara, stająca od lat w kącie, nie uszła niezauważona. Została oficjalnie odkurzona i użyta przez naszego "konszabelanta". A swoją drogą czy ktoś wie co znaczy konszabelant? Chętnie się dowiem bo Wikipedia milczy:)

Współczesna zima

Za moich czasów zima wyglądała trochę inaczej.
Bałwany były większe od dzieci...

 A na sankach jeździły dzieci a nie chińskie lalki ( z całym szacunkiem dla Chin)

Złowroga cisza

Jeśli jesteście lub byliście rodzicami ruchliwego 2 latka to na pewno tak jak ja doceniacie nieliczne chwile spokoju i ciszy. Człowiek wtedy myśli sobie "moje dziecko jest już coraz większe, potrafi samo zająć się zabawą" i marzy skrycie "niedługo tak wyrośnie, że będzie samo zostawać  w domu kiedy ja w tym czasie..."- no bez przesady oczywiście ale sami przyznacie, że różne myśli człowieka dopadają. Wracając jednak to tematu i rzeczywistość bo życie szybko zweryfikowało moją rozbujaną wyobraźnie. Chwile ciszy to tylko cisza przed burzą bo to właśnie w tej ciszy powstają "małe domowe zbrodnie". Rozsypany puder na podłodze, farba na krześle, cały krem na buzi lub wyssana pasta do zębów to tylko niektóre  z repertuaru Zosi. Z obawą czekam...mam nadzieję, że nie na więcej:)

Już wolę jak biega i krzyczy, wtedy przynajmniej nie trzeba sprzątać a na pewno nie tyle...

Niezbędnik...

Od jakiegoś czasu nasze dziecko można spotkać w towarzystwie dużej papierowej torby. Ciągle coś do niej wkłada, coś z niej wyjmuje, ogląda. Na pytanie "Zosiu co masz w torbie?" zamyśla się i milczy. Jednak pewnego dnia pokazała mi wszystkie swoje skarby... Każdą rzecz wyjmowała pojedynczo i ze szczególna starannością układała na dywanie. Jak się łatwo domyśleć zajęło jej to sporo czasu...

Bal

Od jakiegoś czasu nasza córka ma totalny "ubraniowstręt". Każda próba nałożenia odzienia zaczyna się od długich negocjacji, przechodzi w groźby a kończy się na nerwach obu stron. Metoda "ograniczonego wyboru" również zawodzi. Zosia na pytanie czy zakłada bluzkę niebieską czy różową odpowiada "niebieską nie i różową też nie!" i bądź tu rodzicu mądry. Mądry i cierpliwy bo na dworze zimno a zdarza się, że negocjacje dotyczą również koloru majtek, ilości zapiętych guzików czy faktury skarpetek. 

Tym razem miało być jednak inaczej. W końcu bal to bal a wiadomo, że tam wyglądać trzeba. Suknia i białe rajstopy to podstawa, resztę da się załatwić urokiem osobistym. Jednak tuz przed wyjściem dziecię długo nie mogło się zdecydować, który styl pasuje jej najbardziej. O suknie niestety nie było nawet mowy ale niewątpliwie do wszystkiego pasowała fioletowa pomadka:).

Gotowe! Promienna i wesoła, lekko filetowa sylwestrowa Zosia.
Korzystając z  okazji składam Wam wszystkim najlepsze noworoczne życzenia. Dużo uśmiechu, szczęścia i wytrwałości w realizacji planów i marzeń. AAA i oczywiście bądźcie z nami!

Drugie urodziny

Drugie urodziny Zosi zapoczątkowało pojawienie się w naszej lodówce kogoś zupełnie nowego. Niby miły i niegroźny ale zrobił nam niezłe zamieszanie wśród słoików i sałatek. Nowego wykonał Tata Zosi, własnoręcznie, nękany przez Mamę, która zobaczywszy go na tym blogu nie mogła o nim zapomnieć. Udał się znakomicie:) i niezmiennie wywoływał wielkie "ooooo" u wszystkich zaproszonych dzieci. Kolejne 2-gie urodziny już wkrótce.
Korzystając z okazji..
Zosiu Samosiu, rośnij nam zdrowa, mądra i szczęśliwa!!!! 

Kobieta zmianną jest..

Jeszcze niedawno Zosia dałaby się pokroić za kolej w każdej postaci a dziś interesują ją już tylko samoloty i helikoptery. "Co Ci narysować?"- Samolot! "Co Zosiu rysujesz?" Samolot! Czasem zdarza się też helikopter i to koniecznie ze śmigłem małym i dużym, dlatego też wcale nie zdziwiło  mnie kiedy pewnego dnia, pewna Pani zapytała Zosię...
-"Dziewczynko co Ci namalować na policzku? Motylka a może kwiatuszka"?- dopytuje Pani.
-"Helikopter"- odpowiada twardo Zosia i nastawia policzek do malowania.
 - "a na drugim policzku?"- pyta ta sama Pani już mniej ochoczo.
- "Śrubkę"- odpowiada Zosia.


Całe szczecie, że już 1 grudnia otwieraja lotnisko w Lublinie.Na pewno będziemy tam częstymi gośćmi.

Artystyczne pasje rodziców

Paradoksalnie bycie rodzicem pozwala na chwile znów stać się dzieckiem. Kto by nie chciał pod pozorem kreatywnej zabawy z maluchem wytaplać się kolorową farbą, zrobić wycinanki z papieru czy może ulepić małe zwierzątka z ciastoliny...my chcemy!!!

 żółwik tatusia

 słonik mamusi

 i okulary dla zosi

w wersji  z tuningiem

Wy nie wiecie a Zosia wie...

jak rozmawiać trzeba z psem! Wie też jak nakarmić, przytulić i bezpiecznie pogłaskać psa. Ba, potrafi nawet zrobić pozycje "jeżyka" na wypadek  gdyby ów pies nagle się zdenerwował. Wszystko dzięki warsztatom z dogoterapii, na które w ostatni weekend tata zabrał Zosię. Dzięki Anice i Vanilii Zosia poczuła ogromną sympatię dla czworonogów i dlatego od tej pory wyśpiewuje całymi dniami pewna psią piosenkę z "Akademii Pana Kleksa"
Psy były urocze, Zosia zachwycona, czegoż chcieć więcej:)

Prezentacja bezpiecznego jeżyka

 temu dała na łyżeczkę...

Za mundurem panny sznurem...

Panny były dwie, obie gotowe czekać, nawet do rana  na obiecaną defiladę i konie. Konie niestety nie dojechały ale na szczęście wojsko polskie pojawiło się w komplecie...

 idą...

na szczęście za rok kolejny 11 listopada.

Imprezowy amok

Nadszedł już czas kiedy zaproszenie na urodziny koleżanki, Zosia traktuje bardzo poważnie. Udział w imprezie poprzedziło kilka tygodni solidnej nauki "sto lat", zresztą bardzo praktyczne bo sprawdza się we wszystkich rozmowach telefonicznych z babcią. Potem były opowieści, że będzie tort i świeczki i oczywiście dobra zabawa w "fiku miku", "hokus pokus" czy jakoś tak. Solenizantka oraz inni goście, Zosi w zabawie zupełnie nie przeszkadzali. Zresztą sami zobaczcie, bawiła się świetnie choć jak zwykle solo..

Przy okazji serdecznie dziękujemy za zaproszenie:) i jeszcze raz życzymy Asiuli sto lat!